Bütün Cumhuriyet arşivi her yerde ve her an yanınızda! İster telefondan, ister bilgisayardan. Cumhuriyet Arşiv 1930 Yılından Bugüne 5.485.115+ Haber Kupürü App Store Google Play 50 BİN + İndirme Size En Uygun Paketi Seçin 4.5 değerlendirme Abonelik Seçeneklerini İnceleyin Edebiyatın ve Kültürün Nabzı Kitap dünyasına açılan kapınızı aralayın! En sevdiğiniz kitapları indirimli fiyatlarla keşfedin ve hayal gücünüzü genişletin.
İktidar pek çok kriz başlığında yaptığı üzere, yine sorunun kaynağında sorumluluğu yokmuş tavrında. Ne diyorlar; “Soruşturmayı başlattık”, tamam iyi, güzel de bu noktaya gelene kadar ilgili kurumlar, yetkililer, denetçiler neredeydi... Herkes oradaydı ama görmedim, duymadım havası devam. Vurgun iddiasının AKP genel başkan yardımcılığı gibi üst düzey görevde olan isme, ailesine kadar uzandığı noktada, bu kişinin cumhurbaşkanı ve parti liderine atıfla “Affımı istedim” diyerek yaptığı açıklama iktidarın yurttaş önünde hesap verilebilirliği, adalete güven tesisi açısından yeterli midir sorusunun yanıtı önemlidir.
Fon vurgunu iddiasını sadece mali etkileri açısından ele almamak gerekiyor. Kriz, ülkemizde demokratik, hukuk devleti ilkeleri çerçevesindeki aşınmaların, hesap verilebilirlik, liyakate yönelik eksikliğin yarattığı sorun dalgalarının sonuçlarından. Etik, ahlaki yozlaşmanın, çürümenin göstergelerinden. Birilerinin sadece “güç merkezine” sırtına dayamasının verdiği rahatlıkla, kraldan çok kralcı olmasıyla, “yandaşlık” müessesesinin kendisine sağladığını düşündüğü konfor alanıyla, bana kimse hesap sormaz, yanıma kâr kalır bakışıyla örülü kirli bir sistem.
Fon krizinde bahsi geçen rakamlar ülke bütçesiyle kıyaslandığında “Ne kadar çok kaynağımız varmış, nerelere gidiyormuş” dedirtecek türden. Emekli ve emekçinin yaşam mücadelesini, asgari ücretin yetersizliğini düşünürsek krizin toplumda yarattığı derin eşitsizlik, adaletsizlik hissiyatını görmemek, anlamamak imkânsız.
Girişte dediğimiz gibi göz göre göre gelen krizlerin peşini bırakmadığı bir ülke tablosunun içine çekiliyoruz. Yurttaş yorgun, ekonomik krizden beli bükük. Buradan çıkışın yolu ne derseniz, çözüm belli; Güçler ayrılığı ilkesine gölge düşürülmeden, muhalefeti susturma/ baskılama siyaseti izlemeden, şeffaflığa, liyakate, akıl-bilime set çekmeden sorunların temel kaynağına inmek. Bunu yaparken de millet iradesine, sandığa saygı göstermek, hesap verebilir olmak. Aksi zaten öngörülemezlik labirentinde dolanıp durmak, hatta kaybolmak demek.
Bu hafta Atatürk liderliğinde kurulan çağdaş, Aydınlanmadan yana Türkiye Cumhuriyeti tarihinin önemli yıldönümlerinden biri. Biliyoruz ki Cumhuriyet aynı zamanda bir kadın hakları devrimi. Bu devrimin en kritik adımlarından olan Medeni Kanun 100 yıl önce, 4 Ekim’de yürürlüğe girdi. Tek eşlilik, resmi nikâh zorunluluğu, mahkeme hamleıyla boşanmanın yanı sıra kız ve erkek çocukların mirasta eşit pay alma hakkının da aralarında olduğu, laik hukuk düzeni uygulamaya konuldu. Yüz yıl geride kalırken kadın hakları konusunda içinde bulunduğumuz sorunlarla dolu tabloyu tüm yönleriyle tartışmak güçlü bir gelecek için gerekli. Geri adımlara, gericilere karşı dimdik mücadeleye devam.
