Çocukların çabasını desteklemek önemli ancak her yaptıklarını “müthiş”, “olağanüstü” veya “doğuştan yetenek” sözleriyle karşılamak gelişimlerine katkı sağlamıyor. Asıl gereksinim, sonucu yüceltmek değil, süreci görmek ve çocuğa bu yolculukta eşlik etmek.
25°C Açık İstanbul Dolar 49,34 Euro 55,28 Sterlin 65,15 Bitcoin 4.026.846,81 Gram Altın 6.616,40 Bütün Cumhuriyet arşivi her yerde ve her an yanınızda! İster telefondan, ister bilgisayardan. Cumhuriyet Arşiv 1930 Yılından Bugüne 5.485.115+ Haber Kupürü App Store Google Play 50 BİN + İndirme Size En Uygun Paketi Seçin 4.5 değerlendirme Abonelik Seçeneklerini İnceleyin Edebiyatın ve Kültürün Nabzı Kitap dünyasına açılan kapınızı aralayın! En sevdiğiniz kitapları indirimli fiyatlarla keşfedin ve hayal gücünüzü genişletin.
Toplumca duygularımızı “büyük” yaşıyoruz. Tıpkı evlerimizdeki yiyecek içecek ikramı ısrarımız gibi duygularımızı ikram etme konusunda da abartıya kaçmayı seviyoruz.
Örneğin çocuğumuz bir yazı yazıyor “Sen müthiş bir yazarsın!” diyoruz, çocuk bir iki resim çiziyor “Bu çocuk aşırı yetenekli, doğuştan ressam!” diye övgüleri peşi sıra diziyoruz. Oysa -tıpkı gereksiz yergi gibi- gereksiz övgü de çocuğu geliştirmiyor, köreltiyor.
Çocukların sağlıklı gelişimi için çabalarını desteklemek çok önemli. Ancak çocuğun yaptığı en küçük bir çalışmayı bile yere göre sığdıramamak doğru bir yaklaşım değil. Belki de en sık yaptığımız yanlışlardan biri bu. Farz edelim ki çocuk bir resim yaptı hemen, “Sen muhteşemsin, küçük dev sanatçı!” gibi en abartılı sözcüklerle çocuğu göklere çıkarıyoruz. Sonra çocuk gerçeklerle karşılaşınca, duygusunun tırmandığı o yüce yükseklik bir anda yerle bir oluyor. O.
Ysa abartılı cümleler yerine, “Güzel bir konu işlemişsin, renkler epeyce canlı. Şu kısmı bu şekilde çizmenin amacı neydi?” gibi soru ve yorumlarla, çocuğun dikkatini ayrıntılara çekmek, onun kendini geliştirmesini ve farklı noktaları görmesini sağlayabilir. Doğrudan bütüne odaklanıp çocuğu gereksiz övgü bombardımanına tutmak yerine ayrıntıları vurgulayarak farkındalığını artırmak onun gelişimi için daha doğru. Nitekim bütünü vurgulamak, çocuğun öğrenmesinin ve fark etmesinin önünde bir engel oluşturuyor.
