Yüzde 29'luk bilet düşüşü ve film sayısındaki kritik azalma, krizin ekonomik sınırları aşarak kültürel bir boyuta ulaştığını gözler önüne seriyor. Zayıflayan sinema kültürünü yeniden güçlendirmek için taze bir yol bulmak elzem oldu.
Sinema , pandemi dönemini saymazsak son çeyrek asırdır tarihinin en krizle bezeli dönemlerinden birinden geçiyor. Sayısal veriler, sektör adına yalnızca sıradan bir düşüşe değil, adeta şiddetle çalan bir alarm ziline işaret ediyor.
2026'nın başından bu yana ilk kez gösterimdeki film sayısının 40 barajının altına inerek 39'a gerilemesi, bir istatistikten çok daha fazlasını ifade ediyor. Bu tablo, sinema kültüründeki büyük bir daralmanın portresini ortaya çıkarıyor.
Nitekim çok yakın bir takvime baktığımızda bile tehlikenin boyutu netleşiyor. 25-27 Eylül tarihleri arasındaki hafta sonunda ülke genelinde film gösterimi sunan salon sayısı 3.097 iken, hemen ardından gelen 2-4 Ekim hafta sonunda bu sayı 2.969'a geriledi. Sadece bir hafta gibi kısa bir süre içinde 128 salonun işlevsiz hale gelmesi, işletmecilerin artan maliyetler ve boş kalan koltuklar karşısında sürüklendiği çıkmazı çarpıcı bir şekilde gözler önüne seriyor.
Ocak-Ekim arasında 2026'nın en çok izlenen filmi 'Örümcek Adam. Yepyeni bir Gün' için 2.820.004 bilet kesildi.
İzleyicilerin en çok sinemaya gittiği hafta sonu verilerine bakacak olursak 39 filmle yaşanan bu dip seviye, sadece ekonomik bir salon meselesi değil; sinema kültürünün ve birlikte kahkaha atma, birlikte hüzünlenme refleksimizin zayıflamış olmasından kaynaklanıyor. Salonlar boş kaldıkça, perdeler birer birer hamleıyor. Eğer bu gidişata karşı yapımcılardan sinema salonu işletmecilerine kadar bütün sinemacılar, "Ya son bir yol bulacağız ya da son bir yol yapacağız" felsefesinden yola çıkıp acilen son formüller üretmezse "Hiç bu kadar azalmamıştı" cümlesi daha başlangıç olacak.
