İşçinin hafta tatili Anayasa ile güvence altına alınmış, kanunla düzenlenmiştir. Kanuna göre, işçilere yedi günlük zaman dilimi içinde kesintisiz en az 24 saat hafta tatili verilir. İşçi hafta tatilinde yarım saat bile çalıştırılsa, hafta tatili yapmamış sayılır. Habertürk’ten Ahmet Kıvanç, işçilerin hafta tatili haklarıyla ilgili merak edilenleri yazdı.
İşçilerin bugün kullandığı hakların hemen hemen tamamı, uzun mücadeleler sonucu elde edilmiştir. Hafta tatili de zorlu mücadele ile kazanılan haklardandır. Türkiye’de hafta tatili hakkı, 1924 yılında çıkartılan 394 Sayılı Kanun ile tanınmıştır. Söz konusu kanun, nüfusu on bin ve üzeri olan şehirlerde işçilere haftada bir gün tatil yaptırılmasını zorunlu kıldı. Ancak, sağlık, ulaştırma, turizm, lokanta gibi birçok sektör bu zorunluluğun dışında bırakıldı. Tüm işçileri kapsayan hafta tatili hakkı zamanla bugünkü halini alabildi.
Her fırsatta işçilerin bu tür haklarının zorlukla elde edildiğini hatırlatmaya çalışıyorum. Zorlukla elde edildiğinin farkında olunursa, korumak için de mücadele edilir.
Hafta tatili, Anayasa’nın “Çalışma şartları ve dinlenme hakkı” başlıklı 50’nci maddesinde güvence altına alınmıştır.
4857 Sayılı İş Kanunu ’na tabi iş yerlerinde, işçilere, tatil gününden önce çalışmış olmaları koşuluyla 7 günlük zaman dilimi içinde kesintisiz en az 24 saat hafta tatili verilmesi zorunludur. Bu kanunun anlamı şudur: Bir işçi 6 gün aralıksız çalışmışsa 7’nci gün hafta tatili yapma hakkına sahiptir. Hafta tatilinin ille de cumartesi veya pazar günü kullandırılması şart değildir. Önemli olan 6 gün çalışmanın sonrasında 7’nci gün işçinin dinlenmesidir.
Uzun uğraşlardan sonra edinilen bu hak maalesef geçen yıl çıkartılan kanunla bazı sektörlerde kısıtlandı. Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından turizm işletmesi belgesi verilen konaklama tesislerinde işçinin 10 güne kadar çalıştırılıp 11’inci gün hafta tatili yaptırılması sağlandı. Her ne kadar bu işçinin “yazılı talebi ve onayı” koşuluna bağlandı ise de fiilen işverenin talebiyle oluyor.
